Beau`s verhaal
Artrhrose en spondylose / Kanker van het pericard (hartzakje)

B e a u . . .

 

Beau, een schitterend lieve en prachtig mooie golden retriever …….!

Zo klein als hij was, direct al een enorme doorzetter, op alle gebieden.

Een  hele bijzondere en fantastische hond met een eigen willetje en een gouden

karakter.

Je kon het gewoon niet beter en mooier treffen, dan met dat mannetje….

 

Vanaf de eerste dag met Beau, alleen maar intens genieten en lachen. Op ontelbaar

prachtig mooie wandelingen en avonturen met hem, elke dag een feestje.

Wat een hond, wat een kameraad! Zovéél liefde gegeven, zovéél liefde ontvangen.

Alles uit het leven gehaald, zelfs toen het allemaal moeilijker werd, was hij niet te stoppen, door zijn enorme wilskracht en blijde karakter. Nooit iets willen missen en nooit op willen geven, niet voor zichzelf en niet voor de baas. Een unieke en zielstrouwe vriend, wat overblijft zijn gouden herinneringen, heel veel dankbaarheid en respect, voor hem…….

 

 

Toen Beau tussen de 6 en 7 jaar was, kreeg hij langzaam maar zeker last van problemen aan de rug/achterhand. Het wandelen ging minder soepel dan voorheen, hij leek af en toe bij de achterpoten, een stapje over te slaan of te missen. Het natuurlijke ritme klopte van de wandelpas, klopte niet meer zoals het hoorde te wezen.

 

Op dat moment denk je nog, misschien is er even iets verstuikt geraakt of zit er iets in zijn pootje, mogelijk iets van overbelasting of vermoeidheid.

Dus je blijft vooral opletten of het niet verergerd en hopelijk juist weer beter zal gaan worden.

 

Het tegendeel bleek waar te zijn. Beau liep niet alleen geforceerd maar begon zelfs af en toe door zijn achterpoten te zakken, zijn achterhand hield het gewoon niet.

Beau zat dan ineens in een soort spagaat met zijn achterpoten en was dan met zijn achterkant volledig doorgezakt, alleen nog steunend op zijn voorpoten.

 

Dit was wel een grote schrik, je begint je toch grote zorgen te maken, temeer omdat dit steeds vaker voor begon te komen.

 

Dus natuurlijk toch een afspraak met de dierenarts gemaakt. Er zijn toen een aantal foto`s gemaakt van Beau`s rug en achterhand. De uitslag was niet goed en verontrustend.

Volgens de diagnose bleek Beau de aandoening spondylose te hebben ontwikkeld.

 

Hieronder volgt een uitleg over deze aandoening:

 

Spondylose is een aandoening aan de wervelkolom resulterend in botwoekeringen die druk op de uittredende zenuwen veroorzaken. Bij spondylose is er een vergroeiing (degeneratie) opgetreden tussen de wervels, aan de onderzijde van de wervellichamen. Hierdoor ontstaat verstijving van één tussenwervelschijf of meerdere tussenwervelschijven. Er wordt extra bot gevormd aan de zijkanten en de onderzijde van het wervellichaam die de wervels met elkaar verbindt. Dit bot kan omliggende weefsels irriteren wat tot klinische klachten kan leiden. Het gevolg is pijn wat zich manifesteert afhankelijk van de plaats waar de botwoekeringen zich bevinden. Het bewegen wordt uiterst pijnlijk of zelfs onmogelijk.

 

 

 

Diagnose
Het bewegen van de rug wordt pijnlijk wat zich bijvoorbeeld uit in het feit dat de hond niet meer in de auto wil springen of geen trap meer wil lopen. Ook stijfheid bij het overeind komen na enige tijd gelegen te hebben behoort tot de symptomen. Met behulp van röntgenopnamen kan geïnventariseerd worden op welke plaatsen en in welke mate de aandoening aanwezig is. Zelden is er sprake van beschadiging van de zenuwen die in de directe nabijheid van de wervellichamen lopen. Zenuwuitval is dan ook een zeldzaam waargenomen symptoom. Wel kan door de toegenomen weefseldruk in de directe omgeving van de zenuw pijn ontstaan. Uiteindelijk kunnen wervels met elkaar vergroeien, de bewegelijkheid is dan verloren maar de irritatie neemt door de stabilisatie wel af. Helaas is de aandoening vrijwel altijd op meerdere plaatsen aanwezig zodat er altijd wel een gevoelige plaats overblijft.
Een bijzondere locatie is die bij de overgang van de laatste lendenwervel naar het staartbeen. Op deze plaats kunnen de botwoekeringen dusdanige vormen aannemen dat als gevolg hiervan er wel zenuwuitval optreedt. De klachten kunnen zo ernstig worden dat de hond euthanaseert moet worden.

 

De behandeling
De botwoekeringen zijn niet te verwijderen, zodat de behandeling streeft naar het vertragen van de artrosevorming en het optimaliseren van alle andere factoren die een rol spelen bij de klachten. Vaak betreft het wat grotere honden op gevorderde leeftijd, niet zelden zijn er dan ook nog meerdere problemen aanwezig zoals heupdysplasie en knieproblemen.
Als de problemen goed geïnventariseerd zijn dan kan een individueel behandelingsplan opgesteld worden.
Met behulp van medicatie en gerichte bewegingstherapie is het vaak mogelijk om een stabiele situatie te bereiken voor de hond, vrij van pijn en met ruim voldoende levenskwaliteit.
Preventieve maatregelen zijn bij deze aandoening niet mogelijk. De oorzaak van spondylose is niet goed bekend. De ziekte is erfelijk.

 

Dit was dus absoluut géén goede diagnose en bovendien kregen we te horen dat het een progressieve aandoening is, wat betekent dat het steeds erger zal worden en dat het niet te behandelen is.

Beau zou als het ware steeds minder beweeglijk raken met als ergste scenario; zenuwuitval en verlamming van de achterhand.

 

Het was zo moeilijk te accepteren, dat dit de vooruitzichten waren voor een hondje wat juist zó enorm veel van het leven genoot en van alle grote wandelavonturen die hij dagelijks mocht meemaken, altijd vliegen en rennen en onvermoeibaar….

 

Dus het was onvermijdelijk om een grote zoektocht te beginnen naar mogelijke behandelingen of therapieën. Het lukte gewoon niet om simpelweg te accepteren dat het vanaf nu gewoon bergafwaarts zou gaan met alle gevolgen van dien….

Zwemmen zou goed zijn om de achterhand en rugspieren te versterken, zodat deze spieren de gewrichten juist zouden kunnen ontlasten. Alleen… Beau was al een paar jaar aan het zwemmen (zie menu website), dit was begonnen vooral voor het spel en de ontspanning en de spierontwikkeling was natuurlijk mooi meegenomen.

Maar de eerder genoemde problemen waren in het zwembad ook toen al aan de orde gekomen. Beau was door de spondylose niet altijd meer in goed in staat zijn rug/achterhand boven het water te houden, als hij aan het zwemmen was. Het achterste gedeelte van Beau`s lijf zonk letterlijk als het ware, omdat het natuurlijk te pijnlijk was het omhoog te houden.

 

Het zoeken naar een mogelijke oplossing, ondanks de uitspraak van de dierenarts dat die er niet was, bleef volop doorgaan, Beau moest geholpen worden….

Vele e-mails werden verstuurd naar allerlei hoog aangeschreven dierenartsen en/of dierenklinieken in het land, met daarin het verhaal van Beau beschreven en de vraag om een mogelijke behandeling of oplossing. Steeds werd het oordeel van de eigen dierenarts bevestigd, er was geen enkele manier om de spondylose te genezen of te behandelen.

 

Maar toen, na lange tijd het internet afgezocht te hebben en op verschillende forums ingelogd te hebben, kwam ik uit bij een dierenarts in Duitsland, namelijk: Dierenarts Erhard Schulze.

Deze dierenarts heeft een eigen website en wat ik daarop te lezen kreeg stemde mij toch weer enigszins hoopvol, er was toch niks te verliezen en enkel iets te winnen voor Beau….

 

Erhard Schulze, dierenarts in het dorpje Kamen in Duitsland, behandeld gewrichtsaandoeningen op een revolutionaire wijze. Een relatief vrij nieuwe techniek met een hoog slagingspercentage (90 t/m 95 %). Het gaat om GOUDACUPUNCTUUR.

 

Goudacupunctuur

Deze therapievorm is in eerste instantie een “pijntherapie”. Door het veranderingen in het gewricht heeft de hond pijn. Als er geen pijn meer is, gaat de hond weer normaal bewegen (vaak beweegt hij anders/ eenzijdig om het gewricht te ontlasten). Hij wordt hierdoor weer beweeglijker, de hond krijgt zijn levensvreugde terug.
Na succesvolle behandeling heeft de hond meestal al binnen 1 – 2 weken geen pijnstillers meer nodig, bij sommige honden kan de dosis pijnstillers beduidend gereduceerd worden.

 

Het gaat om een eenmalige behandeling. Onze ervaring (E. Schulze, sinds 1989) leert ons dat de goudacupunctuur het hele hondenlevenlang werkt.

 

Tot nu toe zijn wereldwijd nooit bijwerkingen opgetreden. Een absolute voorwaarde hiervoor is dat de ingreep door een gespecialiseerde dierenarts wordt uitgevoerd.

 

Er zijn nauwelijks risico’s Om het goud op de acupunctuurpunt te zetten, is geen volnarcose noodzakelijk. De hond krijgt slechts een roesje en kan direct na de ingreep door een injectie weer wakker gemaakt worden.
Maar om te voorkomen dat het goud in het gewricht komt, is jarenlange ervaring met acupunctuur noodzakelijk!!
Stelt u zich voor dat een goudstukje IN het gewricht zou komen… de hond zou grote pijn lijden en zou nog slechter bewegen omdat een vreemd lichaam in het gewricht zit.

 

Goudacupunctuur werkt in 95 % van de gevallen. Zelden werkt ze niet, maar het goud zou in ieder geval geen andere therapievorm in de weg staan (b.v. operatie, medicijnen)

 

Als na uitgebreid onderzoek blijkt dat de hond voor goudacupunctuur in aanmerking komt, krijgt hij een roesje. Vervolgens wordt hij bij de acupunctuurpunten geschoren, gewassen, gedesinfecteerd.
Nu wordt een lange holle naald bij de acupunctuurpunten ingebracht (doorsnee 1,1 mm). Met een pincet ga ik 3 mm lange goudstukjes via deze holle naald bij de specifieke acupunctuurpunten zetten.

Na al deze informatie gelezen te hebben kwam er echt een blijde ontlading, er was hoogstwaarschijnlijk dus tóch een succesvolle behandeling mogelijk om Beau`s pijn weg te nemen of op zijn minst te doen verminderen. Uiteraard was de volgende stap direct een afspraak te maken met deze dierenarts uit Duitsland.

 

Dus er werd gebeld naar Duitsland…

Er was een goed gesprek mogelijk, daar de vrouw van deze dierenarts goed Nederlands kan spreken. Na een aantal vragen van deze mevrouw over de aandoening van Beau en onze volledige uitleg over het medische probleem, werd er positief gereageerd op de te verwachten prognose, indien Beau daar behandeld zou gaan worden. Aldus geschiede….

 

Na een drietal uurtjes gereden te hebben, wat het meer dan waard is allemaal, werden we heel vriendelijk ontvangen door de vrouw van de dierenarts en de assistentes.

Er volgde nog een korte uitleg van wat er zou gaan gebeuren met Beau en vervolgens was het nog heel even wachten op je beurt.

 

Toen Beau aan de beurt was mochten we met hem naar de praktijk, waar alles nog een keer aan de dierenarts werd uitgelegd om zo nauwkeurig mogelijk alle informatie bij elkaar te hebben voor hem. Hij maakte nog een aantal röntgenfoto`s van Beau zijn rugwervelkolom/achterhand en voor de zekerheid ook van de voorpootjes.

Op de foto`s was duidelijk te zien dat er sprake was van spondylose, brugvorming tussen de wervelschijven dus. Ook was er sprake van beginnende artrose in de linkervoorpoot, wat ook kon zorgen voor geforceerd wandelen, om de pijn minder te voelen. Maar daardoor ontstaat vaak weer een ander probleem omdat de natuurlijke beweging uit de looppas wordt gehaald.

 

Nu kon er dan eindelijk gehandeld worden!

 

Beau kreeg een roesje en viel in een slaapje. Daarop werd zijn rug met een scheerapparaat kaal geschoren, alsmede een deel van zijn linkervoorpoot.

Nu werd er met een holle naald, in de lengte over Beau zijn rug, twee rijtjes van zes prikken gezet naast elkaar. Tijdens elke prik met de holle naald, liet de dierenarts enkele miniscule goudstaafjes zakken door de holle naald. Deze kwamen dan precies terecht waar ze dienden te komen,  namelijk op het acupunctuurpunt. Door zijn jarenlange ervaring weet deze dierenarts exact waar dat precies zit.

 

Vervolgens werden er nog enkele goudstaafjes geplaatst in Beau zijn linkervoorpoot, wederom met behulp van de holle naald. De ingreep was geslaagd, nog even wachten totdat Beau uit zijn slaapje was ontwaakt!

Nadat Beau wakker was, nog even een blokje gelopen om eventueel een plasje te doen, hij was nog wel wat “dronken” van het roesje, daarna vol verwachting terug naar Nederland!

 


Pericardiale mesothelioom
   

(betekenis: kanker van het hartzakje)  



Een maligne mesothelioom is een zeer kwaadaardige aandoening van de sereuze vliezen. Meestal betreft dit de longvliezen maar een enkele maal het buikvlies (10%) of het hartzakje (in minder dan 1% van de gevallen).

Op basis van histologische kenmerken worden 4 vormen van maligne mesothelioom onderscheiden. Het epitheliale, het sarcomateuze, het desmoplatische en het gemengde (epitheliaal en sarcomateus) type. Het laatste type komt het meeste voor.


Pericardiale mesothelioom is een zeldzame vorm van kanker welke zich vestigt  in of rond het pericard (de bekleding van het weefsel rondom het hart). Het is bovendien de meest zeldzame vorm van alle mesothelioomgevallen. Minder dan tien procent van alle mesothelioomgevallen ontstaat in het pericard. Zoals alle vormen van mesothelioom, kan pericardiale mesothelioom gerelateerd zijn aan de blootstelling aan asbest, maar het kan ook zonder duidelijk aanwijsbare reden ontstaan.

Wat is pericardiale mesothelioom?


Kanker is over het algemeen gedefinieerd door het orgaan of gebied van het lichaam waarvan het afkomstig is. Dus kanker die ontstaat in de pericardiale mesothelium heet pericardiale mesothelioom.

Niemand is er heel zeker van waarom pericardiale mesothelioom de meest zeldzame van de drie soorten mesothelioom is, maar sommige artsen hebben gesuggereerd dat het te maken heeft met de manier waarop asbest vezels zich een weg werken door het lichaam.

Aangezien de meeste asbest vezels worden ingeademd, zou de verwachting zijn dat het hoogste percentage van mesothelioom gevallen zich uit in de pleura holtes. Asbest vezels vinden hun weg in de maag en abdominale voering wanneer flegma en slijmvliezen met asbest vezels wordt ingeslikt.

Aangezien er geen rechtstreekse route van buiten het lichaam tot het pericard bestaat, denken sommige artsen dat de kleine deeltjes asbest letterlijk  uit de longen door het borstvlies binnenvallen om tot een pericardiale mesothelioom te worden.

Een anderen theorie is dat de kleinere asbest vezels worden afgevoerd van de longen door het bloed, en worden neergelegd in het hartvlies als het bloed door het hart wordt gepompt. In elk geval, wanneer de asbest vezels worden neergelegd in het sereuze weefsel rondom het hart, irriteren ze het lichaam van het immuunsysteem en de daardoor onstaande chronische ontsteking de groei van tumoren en kanker veroorzaken, gelijk aan welke waargenomen kunnen worden bij mesothelioom van de pleura. De tumoren groeien rond het hart, met als gevolg een sterk verminderende hartfunctie, overtollige vochtproductie (hartzakje/borstholte/buikholte), hevige benauwdheid en pijn op de borst.

De oorzaken van pericardiale mesothelioom.


Omwille van de extreme zeldzaamheid van deze kanker, is het maken van een definitieve link naar de eventuele oorzaak moeilijk.

Pericardiale mesothelioom lijkt sterk gerelateerd te zijn aan de blootstelling aan asbest, evenals de andere vormen van mesothelioom, maar de verbinding is moeilijker vast te stellen vanwege het zeer geringe aantal gevallen dat gediagnosticeerd en bevestigd wordt.

De symptomen van pericardiale mesothelioom.


Zoals de kankerachtige tumoren groeien en verspreiding, de pericardiale weefsel uitbreidt en vocht stapelt rond het hart. Dit kan constrict het hart in haar functioneren en leiden tot pijn op de borst en een onregelmatige hartslag.

In de meeste gevallen, wordt pericardiale mesothelioom alleen ontdekt wanneer het ver genoeg gevorderd is om deze fysieke symptomen te veroorzaken.

Behandeling van pericardiale mesothelioom.


De symptomen van de ziekte zijn vaak niet duidelijk totdat de kanker het pericard heeft bereikt. In de latere stadia van de ziekte zijn de behandelings- opties beperkt. De meest voorkomende behandelingen aanbevolen voor deze aandoening zijn chirurgie en bestraling, maar de bedoeling is palliatieve behandeling (voor het verlichten van de symptomen) in plaats van het verwijderen of genezen van de kanker.

De prognose voor patiënten met de diagnose pericardiale mesothelioom is zeer slecht, want de kanker is vaak al zo ver gevorderd wanneer het wordt ontdekt. Vaak is de levensverwachting na de diagnose maar een paar maanden.

De meest voorkomende kankers die het pericard aantasten zijn long-, borst- en gastro-intestinale kankers, sarcomen en melanomen, leukemieën en lymfomen

Uitleg van het mesothelioom

Mesothelioom of kanker van het mesothelium, is een dodelijke tumor die van invloed is op pleura, buikvlies, en pericardium - voeringen rond de longen, buik en hart. Het is een dodelijke ziekte, veroorzaakt door blootstelling aan asbest, een van nature voorkomende mineraal of door andere onduidelijke oorzaak.

Vormen van mesothelioom.

Mesothelioom kan worden onderverdeeld in drie soorten, afhankelijk van het gebied van lichaam dat beïnvloed is. Er zijn 3 soorten van mesothelioom:

1. pleuraal mesothelioom

2. peritoneale mesothelioom

3. pericardiale mesothelioom


Pleuraal mesothelioom

De meest voorkomende vorm van mesothelioom, pleuraal mesothelioom (kanker van de pleura) is een tumor van de beschermende bekleding rond de longen. Dit kunnen zowel goedaardige of kwaadaardige tumoren zijn.

De pleura is een sac-achtige membraan, gemaakt van twee lagen die tussen de pleura fluid is vrijgegeven. Deze vloeistof zorgt er voor dat deze  lagen gemakkelijk over elkaar kunnen schuiven en het helpt mee de longen goed te laten functioneren tijdens de ademhaling.

Symptomen
Voorkomende symptomen van mesothelioom van de pleura zijn:

* Kortademigheid

* Pijn op de borst

* Rugpijn

* Pijn in de rib kooi


Andere symptomen van mesothelioom van de pleura, voor zowel goedaardige en
kwaadaardige kankervormen, zijn:

* Vocht-up in de long voering

* Heesheid

* Hoesten up bloed

* Zwelling van het gezicht en de armen

* Spierzwakte

* Verlamming

* Zintuiglijke verlies


Peritoneale mesothelioom

Een andere vorm van mesothelioom is peritoneale mesothelioom of kanker van het buikvlies, die er voor zorgt dat de tumor zich nestelt in de buikvoering. Net als pleurale kan deze vorm zich uiten in zowel worden goedaardige als kwaadaardige
tumoren.

Het buikvlies is het membraan dat de binnenkant van de buikholte en de buitenkant van de daarin gelegen organen bekleedt. Daarnaast bedekt het buikvlies ook nog een gedeelte van organen in de retroperitoneale en de subperitoneale ruimte, namelijk:

* Tunica vaginalis testis (mesothelial weefsel-voering van de interne mannelijke voortplantingsorganen)

* Tunica serosa baarmoeders (mesothelial weefsel-voering van de vrouwelijke voortplantingsorganen)


Symptomen.
De vloeistof die vrijkomt in het buikvlies, helpt in de goede werking van deze organen. Wanneer het buikvlies wordt getroffen, kunnen een aantal gemeenschappelijke symptomen worden ervaren, namelijk:

* Maagpijn

* Gewichtsverlies

* Misselijkheid

* Braken

* Hernia

* Darmobstructie

* Vocht in de buikholte

Als de kanker zich verspreidt buiten de buikholte, kunnen aanvullende symptomen worden gevonden, zoals:

* Anemie

* Bloedstolling afwijkingen

* Problemen met slikken

* Zwelling van de hals, gezicht of de armen


Pericardiale mesothelioom

Pericardiale mesothelioom of de kanker van het pericardium is een tumor van de beschermende sac-achtige voering rond het hart.

De hartwand bestaat uit drie afzonderlijke lagen. De buitenste laag noemen we het pericard, de middelste laag het myocard en de binnenste laag het endocard.

Het pericard (hartzakje) is een vezelachtig dubbelvlies dat het hart losjes omgeeft. Het bestaat uit de volgende drie delen:

  • het viscerale pericard - de binnenste, dunne laag van het dubbelvlies, die direct om het hart zit en ermee vergroeid is;
  • de pericardiale ruimte - de ruimte tussen de twee lagen van het dubbelvlies, die met vloeistof gevuld is;
  • het pariëtale pericard - de buitenste laag van het dubbelvlies, die ondoordringbaar en zeer stevig is.

Functie

Het pericard beschermt het hart en zorgt dat het op zijn plaats blijft. De binnenkant van het pariëtale pericard scheidt in de pericardiale ruimte een vloeistof af. Dankzij dit smeermiddel kunnen de twee lagen van het pericard gemakkelijk langs elkaar glijden tijdens het pompen van het hart.


Stevig en stug vlies

Het pericard of hartzakje omvat het hart zo nauw als een handschoen en verankert het orgaan in de borstholte. Het is een stevig vlies dat stug is als rubber en zenuwen bevat, die zorgen voor de felle pijn als het hartzakje ontstoken is.
De functie van het vlies is tweeledig. Als de hartspier door overbelasting de neiging heeft uit te zetten, is het vlies in staat om de druk enige tijd te weerstaan. Houdt de druk langdurig aan, dan geeft het vlies mee. De andere functie van het vlies is het tegenhouden van infecties die zich voordoen in de luchtwegen die in de borstholte tegen het hart aanliggen.


Wanneer het pericard is getroffen door een mesothelioom, kunnen de volgende symptomen voorkomen:


* Pijn op de borst

* Kortademigheid

* Vochtopstapeling in de voering

Als de kanker zich naar andere organen van het lichaam verspreid, kan het van invloed zijn op hun normale werking en pijnlijke symptomen veroorzaken. Daarom is het zeer belangrijk dat er zéér tijdig mesothelioom kanker gediagnosticeerd wordt en ook snel de juiste behandeling wordt gegeven aan de patiënt.

 

 



 



Beau.....Mijn allergrootste vriend!!!

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

12.08 | 16:53

No kill shelter in SC..wonderful facility..Dobson Tindall Rescue in Gaffney SC. Pls send info to them thru facebook.com

...
30.09 | 17:50

weet iemand de bijwerkingen van deze geneesmiddelen

...
04.09 | 14:37

Ik las dat op de Balij in Zoetermeer de hond overal los mag. Dit klopt niet helemaal. Er lopen fietspaden doorheen, daar geldt een aanlijngebod.

...
24.08 | 12:47

Rotterdam, Kralingse Bos, groot losloopgebied

...
Je vindt deze pagina leuk